Filip De Pillecyncomité

Tijdens het Hamse Boekenweekend presenteert het Filip De Pillecyncomité drie nieuwe uitgaven:

MONSIEUR HENRI
Franse vertaling van Mensen achter de dijk. In 1958 verscheen deze klassieker van onze literatuur in een Duitse vertaling, in 2004 kwam het boek uit in het Russisch. Maar voor onze Franstalige landgenoten was het boek ontoegankelijk. In Septentrion, de Franstalige tegenhanger van Ons Erfdeel, schreef de neerlandicus Dorian Cumps, hoofddocent Nederlands aan de Parijse Sorbonne, een lovende bespreking van deze uitgave, meesterlijk vertaald door Roger De Vos, bestuurslid van het comité. Op zondag 21 oktober zal de heer Cumps het boek voorstellen en zijn kritische beschouwing verdedigen. Deze boekpresentatie is voorzien om 12 uur (zie programma).
ONGEHOORDE WOORDEN VOOR FILIP
Dichtbundel. Op 25 maart 2011, de 120ste geboortedag van Filip De Pillecyn, werd de eerste fase van dit concept afgewerkt. Namelijk 21 literaire overpeinzingen door 17 dichters en essayisten. Het werd hun persoonlijke interpretatie van zijn oeuvre, het land van De Pillecyn en zijn mensen achter de dijk. Na de voorlezing werden al deze literaire gedachten als richtsnoer aangereikt aan beeldend kunstenaars om als inspiratiebron te dienen voor nieuw werk. De schrijver als spilfiguur. De eigen wereld van taalbeeld en beeldtaal heeft met een verrassende veelzijdigheid in vorm en inhoud dan ook een unieke en eigengereide gestalte gekregen. De neerslag hiervan is vertaald in een kunstcahier, precies 50 jaar na zijn overlijden op 7 augustus 1962. Een passend huldeblijk aan de Prins der Nederlandse Letteren, een welsprekende titel waarmee men de uitzonderlijke stilistische kwaliteiten van De Pillecyn indertijd heeft gekarakteriseerd.
STUDIES VIII
Het jaarboek 2012 omvat volgende bijdragen: een vergeten hoorspel van Filip De Pillecyn (Jurgen De Pillecyn); Ik wou Filip naar Hamme terugbrengen. Een interview met Luk Buyle door Etienne Van Neygen, aangevuld met de Filip De Pillecynkalender; Exlibris van en over Filip De Pillecyn door Luc Van den Briele; Dat was niet verloren. Een niet eerder gepubliceerd verhaal van De Pillecyn, opgetekend door Willem Bossier; Sprokkelingen over Monsieur Hawarden door Patrick Auwelaert; De liefde van twee romanschrijvers voor hun rivier door Christina Guirlande; kroniek 2011 en personalia.

Meneer Zee

Meneer Zee (° Antwerpen 15 januari 1976) is het pseudoniem van Jan De Maeyer, dat hij ook gebruikt als zanger en frontman van Meneer Zee en de Bonken. Maar in de eerste plaats is hij verteller. Aanvankelijk begonnen als Kamishibai-verteller bij
Art Basics for Children, fabriceerde hij al snel eigen vertelvoorstellingen, verhalen die hij van in het begin zelf verzon.

Meneer Zee laat zich graag flankeren door muzikanten, kunstenaars en filosofen. Deze voorstelling ‘Waarom een tafel geen dier is’ speelt hij samen met Michel Spiessens, professioneel muzikant en bassist bij de Bonken.

Marc & Luc Borms

Leave a reply

Luc & Marc Borms reisden door de Mississippi Delta in mei en juni 2011. Ze ontmoetten en interviewden de lokale muzikanten, speelden muziek met hen, namen talloze foto’s en kwamen terug met uren filmmateriaal. Ze schreven er een boek over!

Er is veel info beschikbaar over de Blues en toch blijft het enorm moeilijk om door te dringen tot de kern van Mississippi Delta Blues en de muzikanten die de originele muziek spelen.

Er is vrijwel geen literatuur die de cultuur van de Delta beschrijft en uitlegt. Het is dan ook niet eenvoudig voor Europeanen om de Delta te bezoeken. Dus was een goed road-boek nodig. “Catfish & Cotton – Driving down the blues highway” is zo’n boek. Het geeft massa’s informatie over de locaties, de muziek en de blueslegendes die nog steeds leven in de Mississippi Delta en is bovendien geillustreerd met een massa prachtige foto’s. Het vertelt het verhaal van de blues en de mensen die leven in de Mississippi Delta.

Wie zijn Luc en Marc Borms
Luc Borms is een polyvalent muzikant, maar vooral uitmuntend mondharmonicaspeler. Hij is al 25 jaar lang actief op de Vlaamse muziek- scene, o.a. bij The roadrunners, Rockfort, Double deal, Antoon Roggeman, Stampen en Dagen, The County Clerks, Johnny Cash tribute band en vele anderen… Op dit moment speelt hij harmonica bij de bluesband Professor Deaf & his Eardrums en is hij vaste harmonicaspeler bij de Amerikaanse Blueszangeres Lea Gilmore. Als auteur-componist-muzikant-zanger werkt hij mee aan ontelbare Nederlandstalige theaterproducties. Hij is bovendien oprichter van en drijvende kracht achter Double Deal vzw. Deze vzw organiseerde in de voorbije jaren voor meer dan 1200 cursisten, workshops rond het bespelen van de mondharmonica.

Marc “embee” Borms is al jaren bezeten door piano, blues, gospel, spirituals en aanverwante muziekvormen. Marc is een fantastische pianist, maar ook een meer dan verdienstelijk gitarist. Hij weet als geen ander dat muziek meer betekent dan virtuoze speeltechniek. Zijn visie zet the blues in een historisch perspectief en onderstreept het maatschappelijk belang er van. Zijn jarenlange samenwerking als vaste pianist van Lea Gilmore getuigt van dit alles. Zij gaven beiden ettelijke concerten, workshops en lezingen, met als hoogtepunten : Gospel for Damien , een concert in het Kuipke met een koor van meer dan 2000 zangers en een concert in Congo-Kinshasa.

Jan Van Eyken

Leave a reply

Gitarist Jan Van Eyken is een fenomeen. Al heel zijn leven bewandelt hij op een uiterst eigenwijze manier de paden van de rock ‘n’ roll. Samen met zijn groep De Kreuners speelde hij 34 jaar lang voor tienduizenden fans. Bovendien behoort een hoop van zijn songs tot erfgoed van de Vlaamse rock.

Jan is niet alleen een muzikaal talent, hij is ook een straffe verteller. In dit boek diept hij de strafste anekdotes uit zijn jaren on the road met De Kreuners op, samen met hopen how-to’s, lijstjes, bizarre weetjes en toogpraat-tips voor elke rock ‘n’ roll-liefhebber.

Het boek is een unicum omdat er wat het verhaal van de Kreuners in doorschemert. Hij was er van in het begin bij toen de Kreuners hun klanken op het grote publiek losliet maar verder heeft hij vooral veel in het boek verteld over verschillende situaties. Het boek begint telkens met een vraag en dan een verhaal. En zo zijn er wel 40 verhalen te lezen die allemaal wel iets memorabels hebben en een tipje van de rock ‘n’ roll wereld in ons kleine land België laten oplichten.

In vragen als moeten muzikanten gaan werken hebben we vooral onthouden dat hij heel artistiek was met zijn oplossingen en brengt hij ook zijn helden naar voor die allemaal ook een andere job hadden vooraleer ze fulltime muzikant waren. Maar ook zijn er enorm grappige verhalen te vinden rond Walter Grootaers en een podium rond een eik waar de Kreuners gingen spelen. Maar het is vooral die vlotte manier waarop het duo het boek heeft vormgegeven die het de moeite waard maakt. In een recordtijd hadden we ons door het boek geslingerd en waren we helemaal mee met de wilde en minder wilde verhalen.

Daarnaast laten ze ook een plek voor feiten die helemaal er buiten vallen, het boek is vooral volgepropt met dingen die ze vonden en kwijt wilden. En daarom krijgen we van het hele boek vooral een gevoel van een soort scrapbook wat toch wel een originele benadering is. De Dikke van Eyken is een mooi naslagwerk voor de fans van de Kreuners maar ook voor diegene die eens wat meer willen lezen rond memorabele feiten en rock ‘n’ roll. Ook de volledige vormgeving is prachtig gedaan door Niko Bruggemans. Maar ook de foto’s van Debby Termonia zijn merkwaardig te noemen en voor de rest is Jan van Eyken vooral een memorabel figuur waardoor iedereen gerust dit boek in huis moet gaan halen.

Luc Deflo

Leave a reply

Luc Deflo (° Mechelen 27 februari 1958)

“Wonen in Brussel heeft mijn leven onvoorstelbaar verrijkt. Maar het is me niet in de schoot geworpen, ik heb er moeite voor moeten doen, beetje bij beetje geleerd me niet op te sluiten in mijn Vlaming-zijn. Dat heb ik vooral te danken aan mijn vrouw, Maria. Zij heeft me door haar Zuid-Amerikaanse openheid mee over de drempel geholpen. Ook mijn dochtertjes Tess en Tris hebben ondertussen de stad leren te appreciëren zoals ze is.”

Vijf jaar is het ondertussen geleden dat Luc Deflo de stap naar Brussel heeft gezet. Eerst twee jaar Etterbeek, nu al drie jaar Elsene, waar hij met Maria op de gelijkvloerse verdieping van een herenhuis woont. En met Tuschki, zo merk ik bij het binnenkomen: de zwart-witte kater.

Luc Deflo debuteerde in 1999 met Naakte Zielen, zijn eerste psychologische thriller rond het speurdersduo Deleu en Bosmans die meteen genomineerd werd voor de Hercule Poirotprijs. Na zeven thrillers rond Bosmans en Deleu, gaat Deflo voor een nieuwe uitdaging. Weerloos (2005) is het begin van een nieuwe reeks met Cel 5 in de hoofdrol, vijf speurders op zoek naar verdwenen kinderen. Behalve het schrijven van boeken heeft Luc Deflo ook toneelstukken, luisterspelen en scenario’s geschreven.

Luc Deflo is gehuwd met Maria Marchan en woont in Brussel. In 2008 won Deflo de Hercule Poirotprijs voor Pitbull.