Category Archives: Nieuws Boekenweekend

12/12/12 – Dag van de onafhankelijke boekhandel

Bij de oprichting van CONFITUUR werd  12  12  12  (12 december 2012) onmiddellijk gebombardeerd tot Dag van de onafhankelijke boekhandel. Een feestdag waaraan alle 35 aangesloten boekhandels enthousiast meewerken, de een wat uitvoeriger dan de andere. In nogal wat winkels komen auteurs signeren, wordt er een drankje of een snoepje geserveerd. Sommige boekhandels zijn er in geslaagd om winkels in dezelfde straat te betrekken bij hun festiviteiten voor deze eerste Dag van de onafhankelijke boekhandel.

Op die bijzondere dag, op 12  12  12,  verschijnt ook de eerste uitgave van CONFITUUR, het allereerste boekhandelsgeschenk: WIE SLIM IS VIST HIER, van Marc Didden. We vroegen deze bekende filmmaker en columnist een goed verhaal. We hoopten dat we tussen de lijnen iets zouden terugvinden van zijn grote boekenliefde. We kregen een sterk verhaal waarvan elke lijn een liefdesverklaring is aan de onafhankelijke boekhandel.

Wie op 12, 13, 14 of 15 december 2012  een boek koopt van min. € 10 bij Buurtboekhandel Boeket in Hamme of één van de andere aangesloten winkels, krijgt het boekhandelsgeschenk 2012 geheel gratis (de normale aankoopprijs is € 3,95). Daarnaast krijgt u in Buurtboekhandel Boeket ook nog artisanale confituur met een inhoud van 42g, bestaande uit 4 vruchten (aardbei, framboos, kersen en rode bessen). Veel leesplezier en smakelijk.

Bron: http://www.confituurboekhandels.be/

Tweetje van een cent

Op dit ogenblik worden in Nederland flink wat steunbetuigingen aan de lokale boekhandel gelanceerd via twitter. De gemeenschappelijke hashtag is #steunjeboekwinkel. Wiebe De Jaeger (uitgeverij Eburon) bracht deze rage aan het licht op zijn blog.

De actie werd in gang gezet door Pieter Offermans (@StoriesGuy op twitter). Op zijn blog schreef hij het volgende: “Pakjesavond en kerst komen eraan. In mijn geval betekent dat: boeken kopen. Zoals velen van jullie heb ik veel van mijn lectuur de afgelopen jaren online aangeschaft. Lekker makkelijk, vond ik. Maar daarmee begonnen wel de boekwinkels uit het straatbeeld te verdwijnen. Oeps! Dat was niet de bedoeling. Ik voel me juist zo welkom in de boekwinkel. Ik word er vriendelijk geholpen en krijg altijd goed advies. Ik kan er rustig rondneuzen en even de drukte van de stad ontvluchten. Het zou een ramp zijn als dat voorgoed verdwijnt.”

Zijn oproep om via de hashtag #steunjeboekwinkel je lokale boekhandel in het zonnetje te zetten werd door verschillende mensen opgepikt, o.a. een aantal bekende auteurs. Waarom zouden we in Vlaanderen niet meedoen en de vele voordelen van de lokale boekhandel in de verf zetten. Twitteraars aller landen: geef je mening over je lokale boekhandel via #steunjeboekwinkel.

CONFITUUR

Begin november werd op de Antwerpse boekenbeurs de oprichting bekend gemaakt van de belangenvereniging CONFITUUR, een nieuw en kleurrijk verbond van onafhankelijke boekhandels in Vlaanderen. CONFITUUR is een verzamelplaats van alle soorten boekhandels, heel verschillende boekenzaken met heel verschillende accenten, ambities, middelen en mogelijkheden.

Buurtboekhandel Boeket uit Hamme is onlangs lid geworden van dit geweldige initiatief. www.confituurboekhandels.be

 

Bernlef

Leave a reply

Naar aanleiding van het overlijden van Bernlef, 29 oktober 2012

Je krijgt leerlingen nooit zomaar aan het lezen. Dat is mijn ervaring. Op die één of twee witte raven per klas na, die boeken verslinden omdat ze dat gewoon leuk vinden, moet je jongeren stimuleren om te lezen. Door hen zelf het boek te laten kiezen, bijvoorbeeld. Of door hen te verplichten. Maar dan moet je wel heel doordacht beslissen wat je hen verplicht te lezen. Want de totale aversie is niet ver weg als je dwang gebruikt.
Ik heb het een aantal jaren gedaan, en het was mijn meest geslaagde opdracht ooit. Officieel heette het een boekbespreking, maar ik was er een krak in om opdrachten te verzinnen die leerlingen niet van het internet konden halen of van elkaar konden kopiëren. In het zesde jaar van Gezondsheids- en Welzijnswetenschappen vond ik dat leerlingen wel eens de betere literatuur moesten gelezen hebben, of ze dat nu wilden of niet. Ze hoefden het niet te lusten, maar ze moest wel proeven.

En dus liet ik hen voor die ene bewuste bespreking de keuze: ofwel Hersenschimmen van Bernlef, ofwel Langs schrijverszijde van Erik Vlaminck. Een boek over dementie, of een boek over psychiatrie. Twee aandoeningen waar ze zeker nog mee te maken zouden krijgen als ze voort studeerden in de gezondheidszorg of het sociaal werk, wat de meerderheid van plan was. Twee literaire pareltjes.
De opdracht repte met geen woord over vertelperspectief, structuur, personages, enzovoort. Ze bestond uit een handvol vragen die eigenlijk alleen maar gingen over de aandoening, in de trant van: wat voor indruk maakte dit boek op jou; wat heb je bijgeleerd; hoe kijk je nu anders aan tegen dementie/psychiatrie; wat hebben deze mensen volgens jou nodig aan zorg en opvang? De grote meerwaarde van die boeken voor mijn leerlingen was namelijk precies dat ze de lezer meenamen in het hoofd van de zieke, en dat de confrontatie zo heel levensecht werd. Eigenlijk is dat wat literatuur altijd moet doen: mensen raken onder hun pantser.

Het gros van de besprekingen begon als volgt: ‘Ik zag er heel erg tegenop op het boek te lezen, maar nu ik het gedaan heb ben ik heel erg blij. Het was een fantastisch boek.’
Op een paar uitzonderingen na hadden mijn leerlingen niet alleen geproefd van literatuur met grote L, maar ook ontdekt dat ze het lustten.

Rust zacht, Bernlef. Je zult gemist worden. Maar nog lang gelezen.

 

Kirstin Vanlierde