Jeroen Boone is auteur van liederen, kort (vreemd) proza, essays, dagboekfragmenten en sociale verhalen. Boone is papa van drie kinderen. Als thuisblijvende vader wandelt hij als een warmhartige uomo universalis door het leven. Vroeger voetbalde hij graag. Met Jong! (en ziek) vat hij zijn officiële schrijversleven aan.
Chris Van Osselaer studeerde aan de academies van Hamme en Waasmunster. Haar palmares als artistieke duizendpoot overspant een periode van 33 jaar en is gekleurd door tal van tentoonstellingen en literaire werken.
Ex- gastdocente bij de Canoncultuurcel van het Ministerie van Onderwijs, een initiatief dat leerlingen en leerkrachten op een actieve manier in contact wil brengen met kunst en cultuur.
Volgens de kunstenares zit de evolutie van de mens in het creatieve denken. Naast beeldende kunsten (tekenen, schilderen, beeldhouwen en grafiek) is ze ook begaan met literatuur en wetenschap.
Het Boek: ‘Ware verhalen in de spiegel van een fictieve tijd waar namen en gebeurtenissen zich eindeloos voortplanten in de kronkels van het bloed en waar langs een meanderende rivier de rietkraag ze fluistert.’
www.shopmybook.com
‘Ware verhalen…’ over kleine mensen van vroeger en nu, die door armoede en onwetendheid gedreven niet altijd de juiste beslissingen namen en nemen. Zonder verder te oordelen, noch moraalridder te spelen; een rol die me trouwens niet ligt; breng ik hun (tragisch) verhaal, tegen de achtergrond van een dorpsmentaliteit die slechts langzaam evolueert.
De taal van de ‘oude’ verhalen: archaïsch en traag zoals de rivier die toen kronkelend stroomde. Maar bij giertij half Vlaanderen blank zette. Vanuit het standpunt, naar analogie met de oude Grieken, achterwaarts lopend: omdat de toekomst ons onbekend is en we het verleden steeds verder zien terugschrijden. Kortverhalen via overlevering van moeder op dochter…(en vanuit het labyrint van onze genen, wanneer de stiltes oorverdovend schreeuwden…). Het werkje had Caleidoscoop kunnen heten, want zo leest het ook. Bij het omdraaien van een pagina vallen dezelfde glasscherven in andere patronen. Met tal van foto’s: ‘Ode aan mijn besloten land’
Staf de Wilde (° Hamme-Durme 22 februari 1948) studeerde voor onderwijzer en later Germaanse filologie en gaf ruim dertig jaar les als leraar Nederlands in de derde graad van het secundair onderwijs in Brugge; overvalt Vlaamse kranten en weekbladen en ministers met mails over allerlei onderwerpen, in het bijzonder het onderwijs, de bevordering van de poëzie, het sociale beleid, migratie, de ‘kwaliteit’ van de visuele media en de strijd tegen extreem-rechts, etc.
Ook op Facebook en allerlei webblogs te lezen, in het bijzonder de eigen blog bij Skynet. De Morgen sprak in een interview van ‘de ongekroonde koning van de Vlaamse brievenschrijvers’ en het was niet eens ironisch bedoeld.
Tijdens het Hamse Boekenweekend presenteert het Filip De Pillecyncomité drie nieuwe uitgaven:
MONSIEUR HENRI
ONGEHOORDE WOORDEN VOOR FILIP
Meneer Zee (° Antwerpen 15 januari 1976) is het pseudoniem van Jan De Maeyer, dat hij ook gebruikt als zanger en frontman van Meneer Zee en de Bonken. Maar in de eerste plaats is hij verteller. Aanvankelijk begonnen als Kamishibai-verteller bij
Art Basics for Children, fabriceerde hij al snel eigen vertelvoorstellingen, verhalen die hij van in het begin zelf verzon.
Meneer Zee laat zich graag flankeren door muzikanten, kunstenaars en filosofen. Deze voorstelling ‘Waarom een tafel geen dier is’ speelt hij samen met Michel Spiessens, professioneel muzikant en bassist bij de Bonken.