Herman Brusselmans

herman brusselmansEditie 2018

Er bestaan nog zekerheden in het leven. Eén daarvan is dat er jaarlijks een boek van Herman Brusselmans verschijnt. In 2018 was dat de roman Feest bij de familie Van de Velde. Indien we goed geteld hebben staat de teller daarmee op 76. En het houdt nog lang niet op. Nog dit jaar zou ook Achter een struik moeten verschijnen. Soms lijkt het alsof Brusselmans sneller schrijft dan de gemiddelde Vlaming kan lezen.

Een andere zekerheid is dat Herman Brusselmans jaarlijks het Boekenweekend afsluit. En dat is geen toeval. De terugkeer naar zijn geboortegrond lijkt telkens het beste in hem naar boven te halen. Wedden dat u ook dit jaar weer aan zijn lippen zal hangen. En we vermoeden bovendien dat de combinatie met Elvis Peeters wel eens extra vuurwerk zou kunnen opleveren. Op tijd komen is de boodschap om nog een zitplaatsje te bemachtigen.

Editie 2017

Deze man behoeft eigenlijk geen introductie meer. Slechts één keer was hij tijdens de afgelopen tien edities van het boekenweekend niet op het appel. Hij lijkt dan ook graag terug te keren naar zijn geboortegrond. Een genoegen dat geheel wederzijds is. Hamme houdt van Brusselmans. Telkens opnieuw hangt het publiek aan zijn lippen. Met deze man dan ook geen saai moment. En met meer dan vijftig boeken op zijn naam heeft hij intussen ook een behoorlijk imposant oeuvre bij elkaar geschreven. Critici beweren wel eens dat zijn werk onderling sterk inwisselbaar is. Een zelfde verwijt kreeg ooit de grote Van Morrison te horen over diens muziek, waarop deze fijntjes riposteerde: “wie niets te zeggen heeft, zegt altijd iets anders, wie iets te zeggen heeft, altijd hetzelfde.” Dit zou ook kunnen gelden voor het oeuvre van Brusselmans. De man mag dan soms grofgebekt uit de hoek komen en zijn humor kan al eens op het randje of net erover zijn, door dat alles heen schemert ook steeds de melancholie en de tristesse van een gevoelige ziel.